Tavba (arabcha: توبة - qaytish, pushaymon boʻlish) — tasavvufda soliqning tariqat sari qadam qoʻyishidan oldin qilgan barcha gunoglaridan tavba qilib, kelajakda biror gunoh ishni
qasddan qilmaslikka azmu qaror etishi. Tavba solikning 1-maqomi sanaladi. Alloh tomonidan
tavba qabul boʻlishining 2 sharti bor:
) yomonlikni bilmasdan qilish;
) T.ni kechiktirmaslik.
Kimki tavbani kechga sursa, insoniy fazilatlardan mahrum va aksincha tavba qilishga shoshilsa,
oʻzini isloh qilgan boʻladi. Tavba - insonning oʻzini oʻzi tarbiyalashida muhim axloqiy vosita
sanalib, yomonlikdan yuz oʻgirib, yaxshilik sari qadam qoʻyishga, ezgu ishlar qilishga
undab turuvchi xislat sanaladi.
